คำพังเพย

เจ้าไม่มีศาล สมภารไม่มีวัด

หมายถึง ผู้ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง

พจนานุกรมไทย เจ้าไม่มีศาล สมภารไม่มีวัด หมายถึง:

  1. (สํา) น. ผู้ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.

 หมายเหตุ

คำพังเพย หมายถึง ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง มีความหมายแฝงอยู่ อาจเป็นคำที่ใช้สื่อในทางเปรียบเปรย หรือในทำนองเสียดสี เช่น กระต่ายตื่นตูม เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย

สำนวนไทย หมายถึง ถ้อยคำ กลุ่มคำ หรือประโยคที่ไม่ได้แปลความหมายตรง ๆ แต่มีความหมายเชิงเปรียบเทียบแฝงอยู่ เช่น สอนจระเข้ให้ว่ายนํ้า รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง

คำสุภาษิต หรือ สำนวนสุภาษิต คือ คำในภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารเชิงเปรียบเทียบอุปมาอุปมัย มักมีความหมายในการตักเตือนสั่งสอนในทางบวก มีความหมายที่ดี เช่น รักยาวให้บั่นรักสั้นให้ต่อ น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ

 ภาพประกอบ

  • คำพังเพย: เจ้าไม่มีศาล สมภารไม่มีวัด หมายถึงอะไร?, หมายถึง ผู้ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง

 คำพังเพยที่คล้ายกัน

ขนทรายเข้าวัด ตัดหางปล่อยวัด บนบานศาลกล่าว ลิงหลอกเจ้า วัดรอยเท้า เข็นครกขึ้นภูเขา เข้าทางตรอกออกทางประตู เข้าพระเข้านาง เชื้อไม่ทิ้งแถว เด็กดอกฟ้า เสือเฒ่าจำศีล เสือเฒ่าเจ้าเล่ห์

หาคำศัพท์ไม่เจอ หรือยังไม่เห็นคำที่ต้องการ?

ช่วยแนะนำคำใหม่ให้เราสิ
แจ้งเพิ่มคำ

 ความคิดเห็นในหัวข้อ "เจ้าไม่มีศาล สมภารไม่มีวัด"

 คำพังเพย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

 บทความอื่น ๆ จาก "คำพังเพย"